Make your own free website on Tripod.com

STOIXHMA THE BET A8ANATA DHMOTIKA BASILOPOYLO VASILOPOULON VASILOPOULO

ORTHODOJIA EKKLHSIASTIKA THEOLOGIKOY PERIEXOMENOY THEMATA

1.300.000 eyro HOME H PROTH SELIDA
FORM GIA PRAKTORES OPAP SYNDIKALISTIKI FORIS TYXERVN PAIXNIDION LAXEION STOIXHMATOS YPOD
GRANT, EXCHANGE, EYRO, HOW YOU REMOVE MONEY,APOGRAFI,DHMOSION,YPALLILON,
YPOYRGEIA DHMOSIES YPHRESIES EYPOYRGEIA DHMOSIES YPHRESIES NOSOKOMEIA ETAIRIES KOINHS OFELEIAS
EFHMERIDES TOPIKES IOANNINWN EIDHSEIS EKLOGIKA EKLOGES APO TO BASILOPOYLO
XOROI TITLOI STOIXEIA ISTORIA PARADOSH MOYSIKH MOYSIKA ORGANA
PHOTOGRAPHS FROM THE VASJLOPOYLO FOTO APO BASILOPOYLO
A8ANATA DHMOTIKA ELLHNIKHS LEBENTIAS
RADIOERASYTEXNISMOS
ASYRMATO DYKTIO PC -WIRELESS-NE LING
Epirus SY ESY MANA HPEIROS EKANES KAI EMENA
ISTORIKA, GEGONOTA
SIBITANIDIOS
BASILOPOYLO VASILOPOULO BASILOPOULO BASILOPOYLW BASILOPOULW VASIL
DHMOY EYRYMENWN INFORMAL PAGE
PROGRAMATA PC TV TELEORASHS RDIOFONOY SELIDES ME DIAFORA PROGRAMATA
DEITE EDW EPISKEBES ANABA8MHSHS STO PC SKLHROYS DISKOYS MNHMES TROFODOTIKA KAI OXI MONO
POY AFOROYN TON POLHTH
EKKLHSIASTIKA 8EMATA KAI MOYSIKH YMNOI
SINDICALISMOS MINISTRY OF ENVIRONMENT, ENERGY AND CLIMATIC CHANGE
DIABASETO SES AFORA SYGOYRA ANAKOINOSHS SKECHS
SOS SOSTE EDW KAI TORA TO KALAMA
FILIKA LG SAS ENDIAFERH
SEPPP SYNETERISMOS EPAGGELMATIWN PRAKTORWN PAIXNIDIWN PROGNOSHS ANEPHSHMH SELIDA
FOTO_FOTOGRAFIES_FOTO APO OLOI THN
FOOTBALL PODOSFERIKA LIG LIVE SCORE
O.P.A.P. LOTTO TZOKER PROTO PROPO PROPOGKOL LAXEIA KRATIKA
synexeia pame stoixhma opap
ANAKOINWSHS RSS TI EINAI = XML?

XRISTOS ME TO AGATHOTO STEFANH
estvr.jpg

http://DHMOTIKA.NO-IP.ORG:8000

Λάβαμε και αναρτούμε την παρακάτω ανοικτή επιστολή 

 σχόλιο σελίδας :

(( συμφωνούμε  για την άμεση και χωρείς

καθυστέρηση τοποθέτηση  αντικεραυνικής προστασίας  στο

ιστορικό αρχαιολογικό κτίσμα του ναού των

δώδεκα αποστόλων Βασιλόπουλου ))

ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Βασιλόπουλο 01/ 09/ 2010

Παραλήπτες Ως Π.Α :

ΘΕΜΑ : (( ΚΕΡΑΥΝΟΣ ΕΝ ΑΙΘΡΙΑ κραυγή αγωνιάς προς κάθε αρμόδιο σχετικά με την προστασία από πτώση κεραυνών στο ιστορικό αρχαιολογικό κτίσμα της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων στο Βασιλόπουλο ))

Κύριοι ,

Σε πρόσφατη αίτηση μου που αναγνωστικέ και κατατέθηκε στη Γ.Σ. του χωριού μας (17 08 2009) , αλλά και δόθηκε ιδιόχειρος στο πρόεδρο του τοπικού συμβουλίου Παπά Νικόλαο , στη πρόεδρο της εν Αθήναις αδελφότητας Βασιλοπουλιωτών Μπουρατζη , και στον εκτελών ατύπως χρέη προέδρου Φωτίου Λάμπρο της συνεπικουρούμενης εκκλησιαστικής επιτροπής για την αναστύλωση του ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου .

Πέραν τον άλλων θεμάτων που αναφερόταν στην αίτηση που προανέφερα κύριο και επιτακτικά θέμα ήταν και η άμεση χωρίς χρονοτριβή τοποθέτηση αντικεραυνικής προστασίας ( αλεξικέραυνο ) για την προστασία του ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου και όχι μόνο .

Φωνή βοώντος εν τη έρημο ? ? ?

Από ότι μπόρεσα να πληροφορηθώ από την πρόσφατη ολιγοήμερη διαμονή μου στο χωριό για την τοποθέτηση αντικεραυνικής προστασία ( αλεξικέραυνο ) Μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση , αλλά και δεν έχει πραγματοποιηθεί καμία ενέργεια .

Η ανησυχία μου έγινε ακόμα πιο μεγάλη σκεπτόμενος και την ασφάλεια των εκκλησιαζόμενων που τυχών θα βρίσκονται εντός του ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου κατά την διάρκεια κάποιας πτώσης κεραυνού , όπως πρόσφατα έγινε στις αρχές του καλοκαιριού χωρίς ευτυχώς να θρηνούμε κάποια ανθρώπινη ζωή . Οι ζημίες όμως που προκληθήκαν από την πτώση του κεραυνού αυτού στον πρόσφατα ανακαινισμένο πλακόστρωτο και στον νέο επισκευασμένο περίβολο του ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου είναι πολύ μεγάλες .

Το ευτύχημα δε όλου αυτού είναι ότι κατά την διάρκεια της ηλεκτρικής εκκένωσης ( πτώση κεραυνού ) ευτυχώς δεν υπήρχε στον περίβολο η στα πέριξ του ναού κόσμος .

Δεν θα επεκταθώ περισσότερο της καταστροφικές συνέπειες που μπορούν να προκληθούν από την πτώση κεραυνού , αλλά για την προστασία των εκκλησιαζόμενων αλλά και αυτού του ιερού ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου κάνω έκκληση στην εκκλησιαστική επιτροπή , στο Δ.Σ. των εν Αθήναις Βασιλοπουλιωτών , αλλά και προς κάθε αρμόδιο , για την άμεση και χωρίς χρονοτριβή τοποθέτηση αντικεραυνικής προστασίας ( αλεξικέραυνο ) . στο ιστορικό αρχαιολογικό κτίσμα της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων Βασιλόπουλου .

Θέλω να ελπίζω ότι αυτό το κόσμημα του 17 αιώνα , το αρχαιολογικό αυτό στολίδι που μετά την αναστυλώσει του έδωσε μια νέα πνοή στο χωριό μας δεν θα χρειαστεί να ξαναεπισκεβαστεί εκ νέου λόγω πτώσης κεραυνού . Δε θέλω να φανταστώ τις ολέθριες συνέπειες σε περίπτωση που συμβεί κάτι τέτοιο σε ώρα εκκλησιασμού του χωριού . γιαυτο ας κάνουμε κάτι για να προστατέψουμε αυτό το αρχαιολογικό στολίδι αλλά και τους εαυτούς μας πριν να είναι πολύ αργά . Άλλωστε όπως λέει και ένα πάνσοφο ρυτό ( των φρονίμων τα παιδία πριν πεινάσουν μαγειρεύουν )

Ας αφήσουμε κατά μέρος της οποίες άλλες αδυναμίες και ας ενώσουμε όλοι της δυνάμεις για να προστατεύσουμε το κόσμημα της περιοχής μας από τα στοιχεία της φύσης .

Με την ευχή ότι θα προλάβουμε τον επερχόμενο χειμώνα τοποθετώντας άμεσα αντικεραυνική προστασία ( αλεξικέραυνο ) στο κόσμημα του 17 αιώνα το στολίδι του χωριού μας του ιστορικού αρχαιολογικού κτίσματος της εκκλησίας των Δώδεκα Αποστόλων

Φωτίου Βασίλειος

e-mail= fotias3@hotmail.com

 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

  1. Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών αρχαιοτήτων

Μπουμπουλινας 20 22 Τ.Κ. 106 82 e-mail = protocol@dbmm.culture.gr

  1. 8η ΕΒΑ Βυζαντινό Μουσείου Ιωαννίνων Τ.Κ. 45221 Ιωάννινα

email: protocol@8eba.culture.gr

  1. σεβασμιότατο ποιμενάρχη πατέρα ημών Θεόκλητο μητροπολίτη Ιωαννίνων Μητρόπολη Ιωαννίνων Τ.Κ 45220
  2. γραφείο νομάρχη κύριο Καχρημανη Αλεξαντρο Νομαρχεία ΙωαννίνωνΝομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων Διοικητήριο Πλ . Πύρρου 1 Τ.Κ 45221 Ιωάννινα e-mail nai-nom@nomioan.gr 
  3. Δήμαρχο Ευρυμενων κ . Κατσάνος Μιχαήλ κληματια Τ.Κ 44003 Ζίτσα Ιωαννίνων κληματια επικοινωνία ] http://www.evrimenes.gov.gr/index.php?option=com_contact&task=view&contact_id=1&Itemid=198
  4. πρόεδρο ΤΟΠΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΥ . ΠΑΠΑΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Τ.Κ : 44003 Βασιλόπουλο
  5. Πρόεδρο εκκλησιαστικού συμβουλίου σεβασμιότατο Ιερέα Ιωάννη Φωτιου Βασιλόπουλο Τ.Κ. 44003
  6. Επίτροπο του ιστορικού ναού τον δώδεκα απόστολων Στέργιο Παπά Βασιλόπουλο
  7. Δημοτικό σύμβουλο και πρόεδρο άτυπης επιτροπής για την αναστύλωση του ιστορικού μνημείου του ιερό ναού τον δώδεκα αποστόλων Λάμπρο Φωτιου Τ.Κ. 44003 Βασιλόπουλο .
  8. Δημοτικό σύμβουλο Βασίλειο Μπαλωμένο Τ.Κ : 44003 Βασιλοπουλο
  9. διοικητικό συμβούλιο των εν Αθήναις Αδελφότητας Βασιλοπουλιωτών ΚΟΛΩΝΟΥ 48 2ος ΟΡΟΦΟΣ ΤΚ 104 37 AΘΗΝΑ
  10. Πυροσβεστική υπηρεσία Ιωαννίνων Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 18 Τ.Κ. : 454 44 Ιωάννινα  http://www.fireservice.gr/pyr/site/home/LC+Secondary+Menu/Epikinonia.csp
  11. Δασαρχείο Ιωαννίνων Ναπ . Ζέρβα 2, 45100 Ιωάννινα
  12. διαδικτιακι τοποθεσια http://www.epirusinfo.com/με την παρακληση για αναρτηση .
  13. < < > > http://blaxos0.tripod.com/> > > > > > αναρτηση .
  14.  (( ΤΟΠΙΚΕΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ  ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ))
  15. ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ " ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ Email : info@proinoslogos.grμε την παρακληση για διμοσιευση
  16. 7 ΜΕΡΕΣ gnomi7m@otenet.gr  
  17. ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΣ ΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ anexartitos@otenet.gr
  18. ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ ele@ele.gr  
  19. Η ΕΡΕΥΝΑ entipos@otenet.gr
  20. ΝΕΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ neatisipeirou@yahoo.gr
  21. ΠΡΩΙΝΑ ΝΕΑ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ proinanea@proinanea.gr  
  22. ΤΑ ΓΙΑΝΝΙΝΑ kotsista@otenet.gr  
  23. ΕΚΔΟΣΗ ekdosi@yahoo.gr  
  24. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ enimerosipress@gmail.com
  25. ΗΠΕΙΡΟΣ epirusgr@otenet.gr

ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝ info@agon.gr 

 

 

(( ….ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΤΟ ΘΗΡΙΟ  ΚΑΙ 

 ΒΡΥΧΗΘΕΙ  ΑΠΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ ….))

ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΙΩΑΝΝΗ  

Απαγορεύθηκε η Θεία Μετάληψη στην Αυστραλία!

Από paterikiorthodoksia  |  Κοζάνη : Κοινωνία  |  0  |  24/6

Ο Ρωμαιοκαθολικοί, όπως έχουμε ήδη αναφέρει και σε προηγούμενη ανάρτησή μας "Οι παπικές πλάνες" δεν πιστεύουν στις άκτιστες ενέργειες του Θεού και δέχονται ως κτιστή τη Θεία Χάρη.

Έτσι γι αυτούς η Θεία Κοινωνία "καταντά" μια απλή συμβολική ενέργεια, μη πιστεύοντας ότι καταλύεται σώμα και αίμα Χριστού. Γι' αυτό με αφορμή την καινούργια γρίπη τύπου Α ή αλλιώς γρίπη των χοίρων, θεωρώντας τη Θεία Κοινωνία μέσο της μετάδοσης του ιού την απαγόρευσαν!!!

Απαγορεύθηκε η Θεία Μετάληψη στην Αυστραλία!

Πρωτοφανή μέτρα για την αντιμετώπιση της γρίπης τύπου Α λαμβάνει η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία της Αυστραλίας, φτάνοντας στο σημείο να απαγορεύσει ακόμα και τη Θεία Κοινωνία στους πιστούς, υπό το φόβο μετάδοσης της νόσου...

Ο Αρχιεπίσκοπος της Καθολικής Εκκλησίας στην χώρα,  Ντένις Χαρτ, ζήτησε από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν την θεία λειτουργία.

Ο ιός της γρίπης των χοίρων πλήττει βάναυσα την Αυστραλία. Συνεχίζει να εξαπλώνεται και ο αριθμός των κρουσμάτων να αυξάνεται παρά τις προσπάθειες των υγειονομικών Αρχών της Αυστραλίας.

Υπό το φόβο της πανδημίας, όλοι οι δημόσιοι φορείς προχωρούν στη λήψη αυστηρών μέτρων για την αντιμετώπιση της νόσου, καθώς το νέο σκέλος της γρίπης μεταφέρεται με τον αέρα και μπορεί να μεταδοθεί ακόμα και με την απλή σωματική επαφή.

Έτσι ζητήθηκε και η συνδρομή της τοπικής Αρχιεπισκοπής της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Αρχιεπίσκοπος Ντένις Χαρτ υποχρεώθηκε να λάβει πολύ αυστηρά μέτρα και με σχετική εγκύκλιο του ανακοίνωσε ένα «Δεκάλογο» προς τους ιερείς και τους εκκλησιαζομένους σε μια ύστατη προσπάθεια να αποτραπεί η μετάδοση της νόσου των χοίρων μέσα στο εκκλησίασμα.

Έτσι, ζήτησε από τους ιερείς της Αρχιεπισκοπής να μην κοινωνούν τους πιστούς και να πλένουν τα χέρια τους πριν την θεία λειτουργία. Παράλληλα, συμβούλεψε και τους εκκλησιαζόμενους να μην ανταλλάσουν μεταξύ τους χειραψίες κατά τη διάρκεια της θείας λειτουργίας.

Αναφερόμενος στα έκτακτα μέτρα, ιερέας της Μελβούρνης είπε ότι στην εκκλησία του, αντί να ανταλλάσουν ευχές δια χειραψίας, οι πιστοί εφαρμόζουν τον ασιατικό τρόπο χαιρετισμού, κάνοντας μια ελαφριά υπόκλιση και λέγοντας «η ειρήνη μαζί σου».

H είδηση αυτή απεστάλη από τον χρήστη paterikiorthodoksia.

ΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟ ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  =  http://www.eortologio.gr/links_gr.php 


  1. Αγιο Ορος - Holy Mount Athos

  2. Ορθόδοξα Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλες Εκκλησίες

  3. Αρχιεπισκοπές-Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου

  4. Αλλες Ορθόδοξες Διευθύνσεις

  5. Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος

  6. Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου

  7. Ορθόδοξοι Ναοί

  8. Μονές της Εκκλησίας της Κύπρου

  9. Ορθόδοξα Forum

  10. Ορθόδοξα Clubs στο www.pathfinder.gr

  11. Ναοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου

  12. Ορθόδοξα Sites

  13. Ορθόδοξες Εφημερίδες - Εντυπα - Ορθόδοξα Νέα

  14. Βιβλιοπωλεία - Εκδότες Εκκλησιαστικών Θεμάτων

  15. Ορθόδοξα Blogs

  16. Οργανισμοί Κοινωνικού Έργου

  17. Ραδιοφωνικοί - Τηλεοπτικοί Σταθμοί

  18. Προσευχητάριον

  19. Ερμηνευτικά

       ΠΕΡΙ ΣΤΑΥΡΟΥ
       ΠΡΟΣΕΥΧΗ
       ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ
       ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ
       ΕΟΡΤΩΝ
       ΤΡΙΩΔΙΟΝ
       ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ
       ΓΑΜΟΣ
       ΚΗΔΕΙΑ
       ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

  20. Αγιολογία

       PORTALS
       ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ
       ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ
       ΑΓΙΟΙ

  21. Εκκλησιαστική Ιστορία

  22. Εργα Πατέρων τής Εκκλησίας

  23. Γεροντικόν

  24. Θρησκείες

  25. Αφιερώματα

  26. Ψαλτήρι

  27. Αντιαιρετικά

Τέλος Περιεχομένων


1. Αγιο Ορος - Holy Mount Athos

up arrowπεριεχόμενα

2. Ορθόδοξα Πατριαρχεία και Αυτοκέφαλες Εκκλησίες

up arrowπεριεχόμενα

3. Αρχιεπισκοπές-Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου

up arrowπεριεχόμενα

4. Αλλες Ορθόδοξες Διευθύνσεις

up arrowπεριεχόμενα

5. Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Ελλάδος

up arrowπεριεχόμενα

6. Μητροπόλεις της Εκκλησίας της Κύπρου

up arrowπεριεχόμενα

7. Ορθόδοξοι Ναοί

up arrowπεριεχόμενα

8. Μονές της Εκκλησίας της Κύπρου

up arrowπεριεχόμενα

9. Ορθόδοξα Forum

up arrowπεριεχόμενα

10. Ορθόδοξα Clubs στο www.pathfinder.gr

up arrowπεριεχόμενα

11. Ναοί του Οικουμενικού Πατριαρχείου

up arrowπεριεχόμενα

12. Ορθόδοξα Sites

up arrowπεριεχόμενα

13. Ορθόδοξες Εφημερίδες - Εντυπα - Ορθόδοξα Νέα

up arrowπεριεχόμενα

14. Βιβλιοπωλεία - Εκδότες Εκκλησιαστικών Θεμάτων

up arrowπεριεχόμενα

15. Ορθόδοξα Blogs

up arrowπεριεχόμενα

16. Οργανισμοί Κοινωνικού Έργου

up arrowπεριεχόμενα

17. Ραδιοφωνικοί - Τηλεοπτικοί Σταθμοί

up arrowπεριεχόμενα

18. Προσευχητάριον (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

19. Ερμηνευτικά

ΠΕΡΙ ΣΤΑΥΡΟΥ


ΠΡΟΣΕΥΧΗ (από το www.nektarios.gr)


ΘΕΟΛΟΓΙΚΑ (από το www.nektarios.gr)


ΑΠΟΛΟΓΗΤΙΚΑ (από το www.nektarios.gr)


ΕΟΡΤΩΝ (από το www.nektarios.gr)


ΤΡΙΩΔΙΟΝ (από το www.nektarios.gr)


ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΙΣ (από το www.nektarios.gr)


ΓΑΜΟΣ (από το www.nektarios.gr)


ΚΗΔΕΙΑ (από το www.nektarios.gr)


ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

up arrowπεριεχόμενα

20. Αγιολογία


PORTALS


ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


ΑΓΙΑ ΑΝΝΑ (από το www.nektarios.gr)


ΑΓΙΟΙ (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

21. Εκκλησιαστική Ιστορία (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

22. Εργα Πατέρων τής Εκκλησίας (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

23. Γεροντικόν (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

24. Θρησκείες (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

25. Αφιερώματα (από το www.nektarios.gr)

up arrowπεριεχόμενα

26. Ψαλτήρι - Ψαλμοί

up arrowπεριεχόμενα

27. Αντιαιρετικά

Παγκόσμιες Ημέρες - International Days ---

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ (Ημέρα των ερωτευμένων Καθολικών Χριστιανών, Ημερα των ερωτευμενων Καθολικων Χριστιανων)

14

Φεβρουαρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΡΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ (Ημέρα της μητρικής γλώσσας, Ημερα της μητρικης γλωσσας)

21

Φεβρουαρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ (Ημέρα της γυναίκας, Ημερα της γυναικας)

8

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΗ (Ημέρα του καταναλωτή, Ημερα του καταναλωτη)

15

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΙΗΣΗΣ (Ημέρα της ποίησης, Ημερα της ποιησης)

21

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ (Ημέρα του νερού, Ημερα του νερου)

22

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕΤΕΩΡΟΛΟΓΙΑΣ (Ημέρα της μετεωρολογίας, Ημερα της μετεωρολογιας)

23

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΥΜΑΤΙΩΣΗΣ (Ημέρα κατά της φυματίωσης, Ημερα κατα της φυματιωσης)

24

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ (Ημέρα του Θεάτρου, Ημερα του Θεατρου)

27

Μαρτίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ (Ημέρα της Υγείας, Ημερα της Υγείας)

7

Απριλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΗΣ (Ημέρα της γης, Ημερα της γης)

22

Απριλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ (Ημέρα του βιβλίου και των πνευματικών δικαιωμάτων, Ημερα του βιβλιου και των πνευματικων δικαιωματων)

23

Απριλίου

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ (Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας 1.500.000 Αρμενίων από τους Τούρκους το 1915, Ημερα μνημης της Γενοκτονιας 1.500.000 Αρμενιων απο τους Τουρκους το 1915 )

24

Απριλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ (Ημέρα του χορού, Ημερα του χορου)

29

Απριλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ (Ημέρα της ελευθερίας του τύπου, Ημερα της ελευθεριας του τυπου)

3

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ (Ημέρα της Ευρώπης, Ημερα της Ευρωπης)

9

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ (* 2η Κυριακή Μαίου) (Ημέρα της μητέρας, γιορτή της μητέρας, Ημερα της μητερας, γιορτη της μητερας)

13

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ (Ημέρα της οικογένειας, Ημερα της οικογενειας)

15

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ (Ημέρα των τηλεπικοινωνιών, Ημερα των τηλεπικοινωνιων)

17

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ (Ημέρα των μουσείων, Ημερα των μουσειων)

18

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΝΤΙΑΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ (Ημέρα μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού από τους Τούρκους το 1920, Ημερα μνημης της Γενοκτονιας του Ποντιακου Ελληνισμου απο τους Τουρκους το 1920)

19

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ (Ημέρα της πολιτιστικής ανάπτυξης, Ημερα της πολιτιστικης αναπτυξης)

21

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΝΙΣΜΑΤΟΣ (Ημέρα κατά του καπνίσματος, Ημερα κατα του καπνισματος)

31

Μαίου

ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ (Ημέρα προστασίας του περιβάλλοντος, Ημερα προστασιας του περιβαλλοντος)

5

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ  (Ημέρα κατά της εργασίας παιδιών, Ημερα κατα της εργασιας παιδιων)

12

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΗΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΞΗΡΑΣΙΑΣ (Ημέρα κατά της ερημοποίησης και της ξηρασίας, Ημερα κατα της ερημοποιησης και της ξηρασιας)

17

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ (* 3η Κυριακή Ιουνίου) (Ημέρα του πατέρα, γιορτή του πατέρα, Ημερα του πατερα, γιορτη του πατερα)

17

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ (Ημέρα των προσφύγων, Ημερα των προσφυγων)

20

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΩΝ (Ημέρα κατά των ναρκωτικών, Ημερα κατα των ναρκωτικων)

26

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΜΟΥ (Ημέρα υπέρ των θυμάτων βασανισμού, Ημερα υπερ των θυματων βασανισμου)

26

Ιουνίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ (Ημέρα των συνεταιρισμών, Ημερα των συνεταιρισμων)

2

Ιουλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ (Ημέρα των ερωτευμένων Ορθοδόξων Χριστιανών, Ημερα των ερωτευμενων Ορθοδοξων Χριστιανων)

3

Ιουλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΠΛΗΘΥΣΜΩΝ (Ημέρα των πληθυσμών, Ημερα των πληθυσμων)

11

Ιουλίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΥΤΟΧΘΟΝΩΝ ΛΑΩΝ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ (Ημέρα των αυτοχθόνων λαών του κόσμου, Ημερα των αυτοχθονων λαων του κοσμου)

9

Αυγούστου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΕΟΤΗΤΑΣ (Ημέρα της νεότητας, Ημερα της νεοτητας)

12

Αυγούστου

ΗΜEΡΑ ΘYΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡIΟΥ ΣΚΛAΒΩΝ ΚΑI ΤΗΣ ΑΠΑΓOΡΕΥΣHΣ ΤΟΥ (Ημέρα θύμησης του εμπορίου σκλάβων καί της απαγόρευσής του, Ημερα κατα της σκλαβιας)

23

Αυγούστου

ΗΜΕΡΑ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΟΥ ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΙΣΜΟΥ (Ημέρα εξάλειψης του αναλφαβητισμού, Ημερα εξαλειψης του αναλφαβητισμου)

8

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΗΣ ΖΩΝΗΣ ΤΟΥ ΟΖΟΝΤΟΣ (Ημέρα προστασίας της ζώνης του οζοντος, Ημερα προστασιας της ζωνης του οζοντος)

16

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ (Ημέρα χωρίς αυτοκίνητο, Ημερα χωρις αυτοκινητο)

20

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ (Ημέρα της ειρήνης, Ημερα της ειρηνης)

21

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΛΙΑΣ (Ημέρα της ναυτιλίας, Ημερα της ναυτιλιας)

26

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ (Ημέρα του τουρισμού, Ημερα του τουρισμου)

27

Σεπτεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ (Ημέρα της μουσικής, Ημερα της μουσικης)

1

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΓΗΡΑΤΕΙΩΝ (Ημέρα των γηρατειών, Ημερα των γηρατειων)

1

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΖΩΩΝ (Ημέρα των ζώων, Ημερα των ζωων)

4

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ (Ημέρα των δασκάλων, Ημερα των δασκαλων)

5

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΩΝ (Ημέρα των ταχυδρομείων, Ημερα των ταχυδρομειων)

9

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕΙΩΣΗΣ ΖΗΜΙΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΣΙΚΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ (Ημέρα της μείωσης ζημιών απο τις φυσικές καταστροφές, Ημερα της μειωσης ζημιων απο τις φυσικες καταστροφες)

11

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ (Ημέρα της διατροφής, Ημερα της διατροφης)

16

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΞΑΛΕΙΨΗΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΙΑΣ (Ημέρα υπέρ της εξάλειψης της φτώχιας, Ημερα υπερ της εξαλειψης της φτωχιας)

17

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΟΣΤΕΟΠΟΡΩΣΗΣ (Ημέρα κατά της οστεοπόρωσης, Ημερα κατα της οστεοπορωσης)

20

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΗΣ (Ημέρα της αποταμίευσης, Ημερα της αποταμιευσης)

31

Οκτωβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΔΙΑΒΗΤΗ (Ημέρα κατά του διαβήτη, Ημερα κατα του διαβητη)

14

Νοεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΟΧΗΣ (Ημέρα υπέρ της ανοχής, Ημερα υπερ της ανοχης)

16

Νοεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ (Ημέρα της τηλεόρασης, Ημερα της τηλεορασης)

21

Νοεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ (Ημέρα κατα της βίας εναντίον των γυναικών, Ημερα κατα της βιας εναντιον των γυναικων)

25

Νοεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ (Ημέρα υπέρ των Παλαιστινίων, Ημερα υπερ των Παλαιστινιων)

29

Νοεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ AIDS (Ημέρα κατά του aids, Ημερα κατα του aids)

1

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ (Ημέρα κατά της σκλαβιάς, Ημερα κατα της σκλαβιας)

2

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΑΝΑΠΗΡΙΑ (Ημέρα των ατόμων με αναπηρία, Ημερα των ατομων με αναπηρία)

3

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΝΑΡΚΩΝ (Ημέρα κατά των ναρκών, Ημερα κατα των ναρκων)

4

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ (Ημέρα της πολιτικής αεροπορίας, Ημερα της πολιτικης αεροποριας)

7

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ (Ημέρα κατά της διαφθοράς, Ημερα κατα της διαφθορας)

9

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ (Ημέρα των ανθρώπινων δικαιωμάτων και της διεθνούς αμνηστίας, Ημερα των ανθρωπινων δικαιωματων και της διεθνους αμνηστιας)

10

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ (Ημέρα του παιδιού, Ημερα του παιδιου)

11

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΒΟΥΝΩΝ (Ημέρα των βουνών, Ημερα των βουνων)

11

Δεκεμβρίου

ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Ημέρα των μεταναστών, Ημερα των μεταναστων)

18

Δεκεμβρίου

 

 

 

Στα ίχνη του αυτοκράτορα
Δορυφόροι παρακολουθούν τις κουτσουλιές των πιγκουίνων
Η ακαταστασία είναι ορατή ακόμα κι από το Διάστημα
Λονδίνο
Καφεκόκκινοι λεκέδες πάνω στον κάτασπρο πάγο της Ανταρκτικής -ορατοί από το Διάστημα- επέτρεψαν σε Βρετανούς ερευνητές να εντοπίσουν δεκάδες αποικίες του ακριβοθώρητου αυτοκρατορικού πιγκουίνου, κρυμμένες στις πιο αφιλόξενες περιοχές.

«Είναι πολύ σημαντικό αποτέλεσμα από επιστημονική άποψη, έστω κι αν η μέθοδος δεν γεμίζει το μάτι» δήλωσε ο Πίτερ Φρέτγουελ της Βρετανικής Υπηρεσίας Τοπογράφησης της Ανταρκτικής.

Η έρευνά του, με τίτλο Πιγκουίνοι από το Διάστημα, δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Global Ecology and Biogeography.

Τα μεγάλα στρώματα των -ιδιαίτερα δύσοσμων- κουτσουλιών, γνωστά και ως γκουάνο, επέτρεψαν στην ερευνητική ομάδα να εντοπίσει συνολικά 38 αποικίες του αυτοκράτορα, από τις οποίες οι 10 ήταν άγνωστες και οι έξι είχαν μετακινηθεί. Ακόμα 6 διαπιστώθηκε ότι έχουν πια εξαφανιστεί.

Η δορυφορική παρακολούθηση του γκουάνο είναι ίσως ο μόνος τρόπος να μελετηθούν οι μαζικές μετακινήσεις του αυτοκρατορικού πιγκουίνου, διάσημου για την αντοχή του: τα αρσενικά περνούν ολόκληροτον ανταρκτικό χειμώνα μαζεμένα και ακίνητα πάνω στον πάγο, επωάζοντας τα αβγά μέχρι τα θηλυκά να επιστρέψουν με λίγη τροφή στις αρχές της άνοιξης.

Η νέα μέθοδος «είναι εξαιρετικά χρήσιμη» σχολίασε ο Ουίλιαμ Φρέιζερ, ένας άλλος ειδικός που δεν συμμετείχε στην έρευνα.

Οι δορυφόροι λύνουν τα χέρα των ερευνητών, μεταξύ άλλων επειδή οι αλατούχες κουτσουλιές «με τον καιρό διαβρώνουν τις γαλότσες», επισημαίνει ο ερευνητής -ο ίδιος έχει θυσιάσει μια δεκάδα ζευγάρια στα 35 χρόνια που μελετά τα μοναδικά πτηνά.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από Associated Press

Ποίος παρακολουθεί ποίων  και γιατί  πιο απλά

Οποίος  ανακατεύεται με τα σκατά των τρώνε οι κότες.-

Σχολεία κρίσης άποψης δικέ σας  .-

Ο μεγάλε αδελφέ που είσαι σε έχασα αδελφεεεεεεεεε???????

Πηγή  δολ dol

Αναρτήθηκε από gianniotis.gr 1 σχόλια

31 Μαϊου: Παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος


Περισσότερο επίκαιρη από ποτέ γίνεται φέτος η Παγκόσμια ημέρα κατά του καπνίσματος, καθώς από την 1η Ιουλίου απαγορεύεται το κάπνισμα σε όλους τους δημόσιους χώρους της Ελλάδας.

Σύμφωνα με το νέο νόμο, το τσιγάρο θα απαγορεύεται σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των πλοίων και των τρένων, όπου θα καταργηθούν οι θέσεις καπνιστών.

Στα καταστήματα εστίασης και ψυχαγωγίας θα υπάρχουν ειδικά διαμορφωμένα σημεία καπνιστών που δεν θα επικοινωνούν με τον υπόλοιπο χώρο. Σε καταστήματα μικρότερα των 70 τμ. οι ιδιοκτήτες θα αποφασίζουν εάν ο συγκεκριμένος χώρος θα είναι καπνιστών ή μη, σύμφωνα με όσα ανέφερε στο ΣΚΑΪ ο νομικός σύμβουλος του υπουργείου Υγείας, Πολύκαρπος Αδαμίδης.

Την ίδια ώρα, ο πρόεδρος της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας, Βλάσης Πυργάκης υποστήριξε ότι με την εφαρμογή των αντικαπνιστών μέτρων, εκτιμάται ότι 4.000 λιγότερα εμφράγματα θα καταγράφονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με έρευνα για το Ινστιτούτο Κοινωνικής και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, το 60% των καπνιστών τάσσεται υπέρ των αντικαπνιστικών μέτρων, όπως και το 95% των μη καπνιστών.

Όπως δήλωσε ο διευθυντής του Ινστιτούτου, Γιάννης Τούντας, οι Έλληνες θεωρούν ως πιο σημαντικά μέτρα κατά του καπνίσματος την εκπαίδευση στα σχολεία, την εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας, καθώς και τη δημιουργία ιατρείων διακοπής καπνίσματος.

Οι συνέπειες του καπνίσματος είναι σοβαρότατες για την υγεία μας. Σύμφωνα με τους γιατρούς, το τσιγάρο αποτελεί την κυριότερη αιτία εκδήλωσης εμφράγματος και εγκεφαλικού στους νέους, ενώ επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν οτι το 95% των Ελλήνων κάτω των 50 ετών που παθαίνουν έμφραγμα είναι καπνιστές.

Και το παθητικό κάπνισμα όμως έχει αποδειχθεί ότι κοστίζει κάθε χρόνο τις ζωές 95.000 Ευρωπαίων, ανέφερε στο σταθμό μας ο καρδιολόγος,
Γιώργος Ανδρικόπουλος.

Στη χώρας μας λειτουργούν 30 Κέντρα Διακοπής Καπνίσματος σε δημόσια νοσοκομεία, όπου ακολουθείται εξατομικευμένη θεραπεία για κάθε καπνιστή, με βάση την ουσία βαρενικλίνη, η οποία έχει πολύ καλά αποτελέσματα χωρίς να εκδηλώνει σοβαρές παρενέργειες.

Μελέτες έχουν δείξει ότι 4 στους 10 καπνιστές που απευθύνονται στα Κέντρα Διακοπής Καπνίσματος και ακολουθούν συστηματική φαρμακευτική αγωγή, καταφέρνουν να κόψουν το κάπνισμα.

skai

 

KAΤΕΒΑΣΤΕ  ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥΣ  ΥΜΝΟΥΣ   ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ  ΚΤΥΠΗΣΤΕ  ΕΔΩ   ΧΩΡΙΣ ΚΩΔΙΚΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΟΛΟΙ Η  Μ. ΕΒΔΟΜΑΔΑ

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ΑΠΟ ΤHN  ΣΕΛΙΔΑ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΗ Η  ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ  http://www.theogefyro.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=82

ΤΟ PARAKATO KEIMENO  EINAI ANADIMOSIEYSH  APO TON   SELIDA  POY AKOLOY8H TO LIG http://www.theogefyro.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=82

THE FOLLOWING TEXT THEY IS  FROM PAGE WHERE FOLLOWING the ADDRESS    http://www.theogefyro.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=16&Itemid=82
Μονή Πατέρων

monh_paterwnΗ Μονή Πατέρων είναι χτισμένη απέναντι από το χωριό Λίθινο σε πλάτωμα χαμηλού λόφου, σε υψόμετρο 400 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας, χτισμένο σε δάσος με αιωνόβιες βαλανιδιές, το οποίο δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχει.
Μαζί με το Θεογέφυρο αποτελούν τα πιο βασικά μνημεία της περιοχής και φυσικά τα πιο ενδιαφέροντα.
Υπήρξε στην μακρόχρονη ιστορία του, ένα από τα πιο πλούσια μοναστήρια της Ηπείρου και μαζί μ΄ αυτό του Προφήτη Ηλία, από τα πιο μεγάλα. Μάλιστα οι ιστορικοί αναφέρουν ότι το μοναστήρι των Πατέρων ήταν πιο πλούσιο και πιο μεγάλο απ΄ αυτό του Προφήτη Ηλία στην Ζίτσα.
Άλλωστε η σημαντικότητά του αυτή δικαιολογείται και από το γεγονός ότι πολλοί ιστορικοί, γεωγράφοι, περιηγητές αναφέρονται σ΄ αυτό.
Είχε στην κατοχή του τεράστιες εκτάσεις γης ενώ η περιουσία του έφθανε μέχρι την Βλαχιά και την Ρωσία, όπως θα πούμε παρακάτω.
Ο Λαμπρίδης στα ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ υποστηρίζει πως αρχικά η έδρα της Μονής ήταν δεξιά του Καλαμά, στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου. Άγνωστο πότε, η έδρα της Μονής μεταφέρεται στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου, δίπλα στο Θεογέφυρο και το 1668 μεταφέρεται στην θέση που βρίσκεται σήμερα.
Συγκεκριμένα στο βιβλίο του ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ τεύχος έκτον ΙΕΡΑ ΕΝ ΗΠΕΙΡΩ ΣΚΗΝΩΜΑΤΑ ΕΞ ΑΛΛΟΔΑΠΗΣ ΔΩΡΕΩΝ ΤΥΧΟΝΤΑ σημειώνει:
«..Η δε των Πατέρων παραποτάμιος ούσα απέναντι από του χωρίου Λιθίνου και επί βράχου πετρώδους. Έκειτο δε αύτη κατ΄ αρχάς μεν εις την δεξιάν όχθην του θυάμιδος, ένθα και παρεκκλήσιον του Άγιου Αθανασίου σώζεται. Εκείθεν δε μετετέθη επί του Θεογεφύρου, ένθα και ναός Αγίου Νικολάου υπάρχει, τω δε 1668 όπου και νυν παρ΄ αρχαιότατα ασκητήρια εκτίσθει...»

Ο Βασίλειος Οικονόμου στο βιβλίο του Η ΖΙΤΣΑ ΚΩΜΟΠΟΛΗ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ έκδοση 1979 σελίδες 108-109, αναφερόμενος στη Μονή των Πατέρων σημειώνει:
«..Όταν το μοναστήρι αυτό ήταν στην δεξιά όχθη του Καλαμά και στο Θεογέφυρο, ήταν εντελώς ασήμαντο. Ύστερα όμως από την οριστική του μεταφορά έφθασε σε μεγάλη οικονομική ακμή...» και προσθέτει για την περιουσία της Μονής: «...Όλη η τεράστια έκταση από το Θεογέφυρο μέχρι της πηγής Τριάμινα ήταν ιδιοκτησία του...»
Σύμφωνα λοιπόν με αυτές τις δύο μαρτυρίες η έδρα της Μονής δεν ήταν από την αρχή στην σημερινή θέση όπου βρίσκεται ο ναός.
Ωστόσο από επιγραφή που βρέθηκε πάνω από την κύρια είσοδο του ναού, στο εσωτερικό μέρος, όπως την κατέγραψε ο Χρήστος Σούλης στο βιβλίο του «Επιγραφαί και ενθυμήσεις Ηπερωτικαί» μαθαίνουμε πως το καθολικό του μοναστηριού θεμελιώθηκε στα 1590 μ.χ.
Ο Εμμανουήλ Γεωργιάδης στο βιβλίο του για την Ζίτσα έκδοση 1889 μ.χ. στην σελίδα 30 σημειώνει τα εξής σχετικά με την εκκλησία του Αγίου Νικολάου και της Μονής Πατέρων.
«..Μονή Αγίου Νικολάου: Δεξιόθεν του ποταμού και εγγύτατα του Θεογεφύρου κείται ο Άγιος Νικόλαος μονίδριον αρχαιότατον, διατηρόν έτι τα κατηχούμενα. Τα εισοδήματα τούτου ως και τα της ετέρας του Αγίου Αθανασίου αντίπερον της κειμένης, ηρπάγησαν υπό των μοναχών της Μονής των Πατέρων..»
Ο Γεωργιάδης δηλαδή υποστηρίζει ότι ο Άγιος Νικόλαος ήταν Μοναστήρι όταν χτίστηκε το καθολικό της Μονής Πατέρων και για ένα χρονικό διάστημα λειτουργούσαν ταυτόχρονα.
Πάντως μελέτη της 8ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων η οποία συνετάγει το 1992 και αφορά το μοναστήρι, σημειώνει ότι ο ναός του Αγίου Νικολάου έχει δεχθεί πρόσφατα κακότεχνες επισκευές, κάτω από τις οποίες διακρίνεται η πλινθοπερίκλειστη τοιχοποιία, σημαντικό στοιχείο για την χρονολόγηση του ναού την υστεροβυζαντινή εποχή. Δηλαδή μετά το 1204μ.χ.
Είναι προφανές ότι ο ναός του Αγίου Νικολάου είχε κατά το παρελθόν υποστεί διαδοχικές καταστροφές. Η θέση του δίπλα στο Θεογέφυρο δικαιολογεί την εκτίμηση αυτή, αφού το γεφύρι ήταν στρατηγικής σημασίας και σε κάθε εξέγερση αποτελούσε τον προμαχώνα των επαναστατών.
Μια από τις εξεγέρσεις αυτές ήταν το 1854, όταν στο Θεογέφυρο οχυρώθηκε ο γνωστός στην αθηναϊκήν κοινωνία φαρμακοποιός Βασίλειος Βιδεβής. Με την κατάπνιξη αυτής της επαναστατικής απόπειρας, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου καταστρέφεται για να επισκευαστεί λίγο πριν το 1895.
Μήπως και στην νεώτερη ιστορία δεν καταστράφηκε ο ναός;
Σχετικά τώρα με την πληροφορία που μας δίνει ο Λαμπρίδης για την αρχική έδρα του μοναστηριού στον ιερό ναό του Αγίου Αθανασίου, η μελέτη της 8ης Εφορείας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων διευκρινίζει:
«...Οι μαρτυρίες του Λαμπρίδη για την αρχική φάση της Μονής δεν είναι δυνατόν σήμερα να επιβεβαιωθούν, αφού ο ναίσκος του Αγίου Αθανασίου έχει επισκευασθεί...»
Αυτό σημαίνει ότι μετά την επισκευή του δεν υπάρχουν πια τα στοιχεία εκείνα που θα βοηθούσαν τον επιστήμονα να σχηματίσει άποψη για αλήθεια των λεγομένων του Λαμπρίδη.

ΑΣΚΗΤΑΡΙΑ

Η Μονή των Πατέρων χτίστηκε το 1590, όπως αποκαλύπτει σχετική πινακίδα για την οποία κάνουμε λόγο πιο πάνω, κοντά σε μια περιοχή που και σήμερα ακόμη ονομάζονται «Aσκηταριά». Μια ονομασία κάθε άλλο παρά τυχαία, αφού στις πολλές σπηλιές που υπάρχουν για δεκάδες χρόνια πολύ πριν την ανέγερση της Μονής, ζούσαν ασκητές. Άνθρωποι οι οποίοι είχαν εγκαταλείψει τα εγκόσμια και είχαν αφιερωθεί στον Θεό.
Όπως διέσωσε η παράδοση, στα ασκηταριά ασκήτευαν κάτοικοι από τα χωριά της γύρω περιοχής και οι δικοί τους πήγαιναν σ΄ αυτούς μια, φορά την βδομάδα, ψωμί. Ο Βασίλειος Οικονόμου μάλιστα σημειώνει ότι οι ασκητές, μόλις έβλεπαν από μακριά κάποιον να έρχεται, έτρεχαν να κρυφτούνε.
«...Οι οικείοι τους πήγαιναν μια φορά την εβδομάδα ψωμί και κανά ξερό προσφάγι, δεν το έδιναν δε στους ίδιους, γιατί αυτοί μόλις τους έβλεπαν από μακριά φρόντιζαν να κρυφτούν, αλλά κρεμούσαν το σακούλι με το περιεχόμενο σε κανά δέντρο κοντά στην είσοδο της σπηλιάς. Ήταν τόση η περιφρόνηση και η αποστροφή τους προς τα εγκόσμια ώστε απαρνιόταν και τα προσφιλέστερά τους πρόσωπα κι ούτε να τ΄ αντικρίσουν ακόμη ήθελαν...»
Για την ύπαρξη ασκητών στην περιοχή, γράφει και ο Λαμπρίδης, στην περιγραφή του για την τοποθεσία όπου κτίσθηκε η Μονή των Πατέρων:

«...πάρ΄ αρχαιότατα ασκητήρια εκτίσθη...»
Θα πρέπει στο σημείο αυτό να τονίσουμε ότι το μοναστήρι, καίτοι είναι αφιερωμένο στην Παναγία (Κοίμηση της Θεοτόκου) αποκαλείται Μονή Πατέρων, γιατί εκεί ακριβώς υπήρχαν οι ασκητές (Πατέρες) της Θρησκείας που προσεύχονταν για την σωτηρία των ανθρώπων.
Από τους δεκάδες ασκητές που έζησαν στις σπηλιές δίπλα στο μοναστήρι, πιο γνωστοί ήταν ο Δαυίδ, ο Δαμιανός και ο Παρθένιος. Τα ονόματά τους έγιναν γνωστά κι έμειναν στην ιστορία, από μια επιστολή την οποία έστειλαν στον τότε μητροπολίτη Ιωαννίνων Κλήμεντα, με την οποία ζητούσαν να παρέμβει έτσι ώστε οι γυναίκες να πάψουν πια να χρησιμοποιούν το ψιμύθιο.(ψιμύθιο σημαίνει βάψιμο.
Για να ολοκληρώσουμε το κεφάλαιο που αναφέρεται στην κατοίκηση της ευρύτερης περιοχής του μοναστηριού από ασκητές να πω πως τα ασκηταριά υπήρχαν μέχρι το 1850 μ.χ. οπότε και τελευταίος «κάτοικος» τους ήταν ένας Ζιτσαίος ονόματι Κατσουλίδης.

ΠΛΟΥΣΙΑ ΜΟΝΗ

Η Μονή των Πατέρων ήταν, όπως όλοι το καταμαρτυρούν, από τις πιο σημαντικές και πιο πλούσιες στην ευρύτερη περιφέρεια της Ηπείρου. Είχε στην κατοχή της μεγάλες εκτάσεις γύρω από το μοναστήρι, καθώς και μετόχια στην Βλαχιά.
Ο Αθανάσιος Ψαλίδας στο βιβλίο του ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑΣ στην σελίδα 61 σημειώνει:
«...Μεγάλα δε μοναστήρια εις την επαρχίαν των Ιωαννίνων είναι του Προφήτη Ηλιού στην Ζήτζαν, των Πατέρων, της Βελλάς, το Ντουρούτι και καθεξής..»
Ο Αραβαντινός στην Χρονογραφία της Ηπείρου κάνοντας αναφορά στην σημαντικότητα του μοναστηριού τονίζει:
«...Ούτοι (οι ασκητές) δια της ως είρηται αρετής των προμήθευσαν ικανήν περιουσίαν κτηματικήν επιτοπίως και κατά καιρόν αποδημούντες τινές αυτών εις Δακίαν, προσεκτήσαντο ικανά αφιερωματικά κτήματα...»
Η Αμαλία Παπασταύρου στο βιβλίο της Η ΖΙΤΣΑ έκδοση 1895 στην σελίδα 29 και σε υποσημείωση αναφέρει:

«...Ήτο πλουσιωτέρα της (Μονής) του Προφήτη Ηλιού και είχε λαμπράν βιβλιοθήκην, πλούσιαν εις χειρόγραφα και επί μεμβράνης, εκκλησιαστικά ως επί το πλείστον και άλλα, τα οποία δυστυχώς μετά την παρακμήν διηρπάγησαν...»

Ο Βασίλειος Οικονόμου στην αναφορά του για την αξιόλογη περιουσία του μοναστηριού υπογραμμίζει:
«...Το Μοναστήρι αυτό είχε μεγάλη βιβλιοθήκη με αρκετές εκατοντάδες τόμους, μεμβράνες, ευαγγέλια, χειρόγραφα, χρυσά δισκοπότηρα, πολύτιμα σκεύη και άμφια, έπιπλα σκαλιστά κλπ, τα οποία όμως διαρπάχτηκαν κατά την παρακμή του από «ευλαβείς» καλογήρους και επιτρόπους...»
Ο Ιωάννης Λαμπρίδης στα ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ καταγράφει τα περιουσιακά στοιχεία που είχε το Μοναστήρι τόσο στην Βλαχία όσο και στην Ρωσία.
«...Υπέρ της Μονής Πατέρων ο ηγεμών τους Ουγγροβλαχίας Ματθαίος Βασσαράβας και όχι ο πεθερός αυτού Σερμπάν Βόδας ο Α΄, όπως σημειώνεται σε κάποιο εθνικό βλάχικο ημερολόγιο, σε κεντρικό δρόμο του Βουκουρεστίου και δίπλα στην Ρωσική πρεσβεία, ανήγειρε το 1635 Μονή αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου. Έκτισε δε γύρω από αυτή εργαστήρια, και δωμάτια, αφήνοντας μεγάλη πλατεία μετά κήπου σ΄ ένα κατηφορικό μέρος του οικοπέδου.

Η Μονή αυτή ΣΑΡΑΝΤΑΡΙΟΝ απεκλήθη, διότι ο ιδρυτής της είχε στο μεταξύ ανεγείρει ήδη 39 ακόμη σε διάφορα άλλα μέρη της Βλαχίας.
Ο ναός αυτός ανακαινίστηκε το 1861 και αριθμούσε πολλά τιμαλφή. Μεταξύ αυτών κι ένα ευαγγέλιο αργυροκέντητο με επιχρυσωμένη πλάκα. Ήταν σημειωμένο πάνω σ΄ αυτό το έτος 1695 και το όνομα του δωρητού Σερμπάν προς ανάμνησην της συζύγου του Ελένης Πάπεϊ, Ελληνίδα στην καταγωγή.
Στο ναό του μετοχίου τούτου ετελούντο αι θρησκευτικαί τελεταί της Ρωσίας, εψάλλοντο οι δοξολογίες, εστέφοντο οι άρχοντες και εκκλησιαζόταν οι ηγεμόνες, ιδιαίτερα δε κατά την επέτειο της Μονής.

Να επιστρέψουμε όμως στα περιουσιακά στοιχεία της Μονής των Πατέρων στην Βλαχία για να πούμε ακόμη ότι ο Ναός (το Σαραντάριο) με δαπάνες της Ρουμανικής Κυβέρνησης (7000 φλουριά) επεκτάθηκε και έγινε μεγαλοπρεπής. Ο χώρος όπου βρισκόταν το υψηλό περιτείχισμα, τα εργαστήρια και τα οικήματα μεταβλήθηκε σε οικόπεδο δέκα στρεμμάτων, το οποίο σιγά-σιγά εκποιήθηκε προς 100 φλωριά τον τετραγωνικό πήχη.
Το Σαραντάριο είχε στην κατοχή του 17 γεώργια τα οποία απέφεραν 16.000 φλωριά ενώ τα εργαστήρια πριν οικοπεδοποιηθούν απέφεραν 16.500 φλωριά. Σύμφωνα πάντα με τον Λαμπρίδη τα 17 γεώργια του Σαρανταρίου βρισκόταν στις εξής επαρχίες της Βλαχίας:
Έξη στο νομό Ιλφόβ, τέσσερα στο νομό της Βλάσκας, δύο στο νομό Πράχοβας και ανά ένα στους νομούς Βουζαίου, Ιβαίλας, Τελεορμάν, Γιαλομίτσας και Διμποβίτσας.
Η Αμαλία Παπασταύρου κάνοντας λόγο για το Σαραντάριο υπογραμμίζει:
«...Το δε της Μονής των Πατέρων Σαραντάριον είναι και σήμερον ως και πριν ο καθεδρικός ναός της πρωτεύουσας της Ρουμανίας...»
Ο Ν.
Jorga στο βιβλίο του Fundatiunice domnilor Romani in Epir, αναφέρει: «Ούτω η Μονή Πατέρων (SFINTILOR PARINTI) είχε μετόχια εν Βουκουρεστίω την εκκλησίαν SARINDAR του ηγεμόνος ΜATEI BASARAB η οποία απετέλει το κόσμημα της Ρουμανικής πρωτευούσης, την εκκλησία ΒALAMUGIJFLON και την μονήν MISLEA».
Τόσο λοιπόν πλούσιο και σημαντικό ήταν το μετόχιο αυτό του μοναστηριού που αποτελούσε και αποτελεί τον κάθεδρικό ναό του Βουκουρεστίου.
Δεν είναι όμως μόνο το Σαραντάριο που αποτελεί το περιουσιακό στοιχείο του μοναστηριού. Είναι και άλλα μετόχια επίσης σημαντικά, όπως για παράδειγμα το μετόχιο στην Μίσλαν ή Μιόλαν της Ρουμανίας. Αυτό ανεγέρθηκε στο Βουκουρέστι από τους Βοεβόδα Πέτρο, επιλεγόμενο και Ραδιήλ και τον Παίσιο Βασσαράβα, ο οποίος διατέλεσε και αρχιμανδρίτης της Μονής, κατά την διάρκεια της ηγεμονίας του και ήταν αφιερωμένο στην Αγία τριάδα.
Απέφερε δε περίπου 18.000 φλωριά τον χρόνο.
Σε ότι αφορά την ίδρυση του συγκεκριμένου μοναστηριού, υπάρχει και μια άλλη πληροφορία την οποία σημειώνει στο βιβλίο του « Ιερά Μονή Ταξιαρχών Γκούρας» ο Βασίλειος Δήμου, σύμφωνα με την οποία η Μίσλα ανεγέρθηκε το 1772. Στοιχείο το οποίο μνημονεύεται στην κατάσταση «δια τινά Ρουμελιωτικά Μοναστήρια» η οποία συντάχθηκε το 1863 και περιλαμβάνεται στο έργο του Μ. Καραβοκυρού στο βιβλίο του για το «Μοναστηριακόν Ζήτημα» σελίδες 14-15.
Ο ίδιος καταγράφει στα περιουσιακά στοιχεία τόσο της Μονής Πατέρων όσο και του Προφήτη Ηλία το μετόχιο του Αγίου Ιωάννου το οποίο ιδρύθηκε το 1647 από τον Ανθ. Λογοθέτη και τον αδελφό του Δημήτριο. Το μετόχιο αυτό, βρισκόμενο επίσης στην Βλαχία, επεκτάθηκε από τον Κωνσταντίνο Βασσαράβα, ηγεμόνα του Βραγκοβάνου και ανακαινίσθηκε το 1820 από τον Ζήση Καραπάνο η καταγωγή του οποίου ήταν από την Κόνιτσα και το οποίο, όπως μας πληροφορεί ο Ν.
Jorga, δεν υπάρχει σήμερα.
Τέταρτο μετόχιο ήταν αυτό του Δαδαλετσίου για το οποίο δεν υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες παρά μόνο το έτος ιδρύσεως που φαίνεται να είναι το 1625, όπως αναφέρεται στην κατάσταση των Ρουμελιωτικών Μοναστηρίων του Μ. Καραβοκυρού. Μάλιστα στην κατάσταση φέρνει το όνομα ΔΕΔΟΥΛΕΤΣΙΟΝ.
Ο Βασίλειος Οικονόμου υποστηρίζει ότι το Σαραντάριο ανήκε στην αποκλειστική κυριότητα της Μονής των Πατέρων ενώ τα υπόλοιπα τρία ήταν συνιδιόκτητα με το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία.
Οι επιστολές αυτές, μας πληροφορεί η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, φυλάσσονται σήμερα στο αρχείο της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας και αναφέρονται στα μετόχια Σαραντάριον και Μίσλαν, που βρίσκονται, όπως υποστηρίζει η υπηρεσία και τα δύο στο Βουκουρέστι.
Η ίδια υπηρεσία μας ενημερώνει ότι η Μονή των Πατέρων ελάμβανε επιχορήγηση από το ρωσικό αυτοκρατορικό ταμείο.
Ακόμη και ο τσάρος Αλέξιος Μιχαήλοβιτς, όπως και ο Ρώσος Πατριάρχης Νίκων, αφιέρωσαν για την ψυχική τους σωτηρία, χρήματα και κτήματα.
Είναι γνωστό ότι ο τσάρος Αλέξανδρος με χρυσόβουλο (αυτοκρατορική έγγραφη διαταγή) του 1753μ.χ. επιχορηγούσε αρκετές μονές στην Ήπειρο.
Μάλιστα, όπως εκτιμά η 8η Εφορία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, στην επιχορηγία αυτή στηρίχθηκε ο αρχιμανδρίτης και ηγούμενος της Μονής Κλήμης, ο οποίος το 1848 ανακαίνισε τα κελιά της Μονής, κτίζοντας μια σειρά νέων, τα ερείπια των οποίων σώζονται και είναι ορατά μέχρι σήμερα. Και αυτό ως ένα βαθμό είναι σωστό. Λέω ως ένα βαθμό γιατί τα εν λόγω μετόχια ανήκαν πολλά χρόνια πριν στη Μονή Πατέρων και δεν αφιερώθηκαν το 1848, οπότε και έγιναν οι εργασίες συντήρησης και επέκτασης του μοναστηριού από τον Κλήμεντα.
Σε ότι αφορά την αρχιτεκτονική των μονών στην Βλαχία ο βέλγος Γ. Τσιοράν υποστηρίζει ότι όλες σχεδόν απομιμούνται την αρχιτεκτονική του Αγίου Όρους.
Το Μοναστήρι των Πατέρων, προσθέτει ο Βασίλειος Οικονόμου, εκτός από τα περιουσιακά του στοιχεία στην Βλαχία και την Ρωσία, είχε τεράστια έκταση γύρω απ΄ αυτό. Μια έκταση που άρχιζε από το Θεογέφυρο και κατέληγε στην πηγή Τριάμινα, κάτω από το Σακελλαρικό. Η έκταση αυτή είναι σχεδόν πεδινή και σε ένα μεγάλο μέρος της τα χωράφια που υπάρχουν ήταν σχεδόν ποτιστικά. Υπήρχαν πολλά λιβάδια, αρκετά στρέμματα ελαιώνες και αμπελώνες. Η υπόλοιπη έκταση ήταν πετρώδης και καλυπτόταν από πυκνό δάσος πουρναριών.
Και το Λίθινο για ένα χρονικό διάστημα ήταν ιδιοκτησία του μοναστηριού. Το αγόρασε από τούρκους αγάδες που το κατείχαν.
Ο Λαμπρίδης υποστηρίζει ότι το μοναστήρι, εκτός από το Λίθινο, είχε αγοράσει τα χωριά Ριάχοβο και Ιερομνήμη. Σχετικά με αυτό το γεγονός ο Λαμπρίδης σημειώνει ότι μετά την πτώση του Αλή στα 1822 μ.χ. το Λίθινο, η Ιερομνήμη και το Ριάχοβο έγιναν Εθνικά. Δεν ήταν δηλαδή ιδιοκτησία κανενός, αλλά ενοικιαζόταν από διάφορους προύχοντες. Η Ιερομνήμη ήταν ιδιοκτησία αρχικά του Χαϊρεδίν Πασά. Οι κάτοικοι όμως αρνήθηκαν να δώσουν το γεώμορο (φόρο) σ΄ αυτόν, αν και πολλές φορές βασανίστηκαν ή υποχρεώθηκαν να χαλικοστρώσουν τους δρόμους προς τα Ιωάννινα. Εκείνη την εποχή η Μονή των Πατέρων ήταν πλούσια.«...Βλέποντας τα βασανιστήρια που υπέφεραν οι κάτοικοι, αποφάσισαν να αγοράσουν την Ιερομνήμη στα 1848. Μόνο όμως κατ΄ όνομα η Ιερομνήμη ήταν γεώργιο της Μονής αφού, οι δύστροποι αυτοί χωρικοί, ποτέ δεν έδωσαν χρήματα ή κάτι από την σοδιά τους στο Μοναστήρι
...» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο ιστορικός.
Στα περιουσιακά στοιχεία της Μονής περιλαμβάνονται ακόμη ο μύλος, που βρισκόταν στην νοτιοανατολική πλευρά της αγροτικής περιοχής, γνωστός ως Μύλος των Πατέρων, (ερείπιά του σώζονται μέχρι σήμερα), περισσότερα από χίλια γίδια, πεντακόσια πρόβατα, καθώς και τριακόσιες κυψέλες εγχώριες, σε ειδικό περιτειχισμένο μελισσομάντρι.
Αντιλαμβάνεται λοιπόν κανείς το μέγεθος της τεράστιας περιουσίας που είχε η Μονή όταν βρισκόταν στην ακμή της. Με βάση αυτά τα περιουσιακά στοιχεία, τα ετήσια έσοδά της ήταν τεράστια. Εκτός όμως από την μεγάλη-υλική να την χαρακτηρίσω- περιουσία και συνεισφορά του, το μοναστήρι ήταν και πνευματικό κέντρο της περιοχής. Μαζί με το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία. Βοηθούσε ποικιλοτρόπως τους κατοίκους της περιοχής. Μάλιστα συνχρηματοδότησε με το παραπάνω μοναστήρι στα 1858 την ανέγερση κτιρίου στην Ζίτσα, το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως δημοτικό σχολείο. Το κτίριο ανηγέρθηκε δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου στο κέντρο του μεγάλου μαχαλά, όπως αναφέρουν οι ιστορικοί. Το σχολείο αυτό επονομάστηκε ΔΑΣΚΑΛΙΟ. Δίδαξαν πρώτα εκεί κάποιος με το επίθετο Σιδέρης και κάποιος με το όνομα Νικόλαος. Ακόμη και σήμερα είναι γνωστή η τοποθεσία αυτή στην Ζίτσα με το όνομα «Δασκαλιό». Το γεγονός της συνχρηματοδότησης των δύο μοναστηριών για την ανέγερση του δημοτικού σχολείου στην Ζίτσα, αναφέρουν και οι δύο ιστορικοί που έγραψαν για την ιστορία του χωριού. Ο Εμμανουήλ Γεωργιάδης και η Αμαλία Παπασταύρου.

ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΚΜΗ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΚΜΗ

Εκτός από τα περιουσιακά στοιχεία γύρω από την Μονή, πώς αλήθεια αποκτήθηκαν όλα αυτά τα ακίνητα στην Βλαχία και την Ρωσία;
Απάντηση στο ερώτημα αυτό μας δίνει η μελέτη που έκανε η αρχαιολόγος της 8ης Εφορίας Βυζαντινών Αρχαιοτήτων Βαρβάρα Παπαδοπούλου για το μοναστήρι.
«...Είναι γνωστό ότι πολλοί ορθόδοξοι ηγεμόνες, ευσεβείς χριστιανοί κ.λ.π. λαμβάνοντας υπ όψη την άσχημη κατάσταση των εκκλησιών της Ορθοδόξου εκκλησίας, άρχισαν από τον 16ο αιώνα και μετά να αφιερώνουν τις μονές και τις εκκλησίες που έκτιζαν στις παραδουνάβιες ηγεμονίες (Δημ. Γραμματόπουλος, περί των μεταβυζαντινών ελληνιστικών πριγκιπάτων της Μολδοβλαχίας, ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΗ ΕΣΤΙΑ 21 του 1981 σελ 809) σε εκκλησίες και μοναστήρια της Ελλάδας. Από τα εισοδήματα που προερχόταν από τις δωρεές αυτές, σώθηκαν πολλά μοναστήρια στην Ήπειρο αλλά και στην υπόλοιπη τουρκοκρατούμενη...»
θυμίζω ότι η Μονή των Πατέρων χτίζεται στα 1590μ.χ. στο τέλος δηλαδή του 16ου αιώνα. Συνεπώς, χρονικά τουλάχιστον, καλύπτεται στο διάστημα που γίνονται από τους ηγεμόνες τους Μολδοβλαχίας οι δωρεές εκκλησιών και ως εκ τούτου μπορεί να είναι μεταξύ εκείνων που αποκτούν περιουσιακά στοιχεία μέσα από τις δωρεές.
Εκτός αυτού υπάρχει και μια άλλη εκδοχή για την απόκτηση των πρώτων περιουσιακών στοιχείων, εξ ίσου πιθανή.
Λέγεται λοιπόν ότι κατά καιρούς τα δύο μοναστήρια (Πατέρων και Ζίτσης) έστελναν στην Βλαχία αντιπρόσωπους τους μοναχούς, οι οποίοι είτε κάνοντας εμπόριο, είτε αποκτώντας γνωριμίες, δημιούργησαν τα πρώτα περιουσιακά στοιχεία των μοναστηριών.
Το γεγονός άλλωστε ότι τα δύο μοναστήρια έχουν από κοινού κάποια μετόχια, ίσως να αποτελεί μια ένδειξη για την ορθότητα της παραπάνω εκτίμησης.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ελλάδα ήταν σκλαβωμένη και πως πάρα πολλοί ήταν εκείνοι στην Βλαχία που αντιμετώπιζαν με συμπάθεια την ανάγκη να ενισχύσουν οικονομικά τις μονές. Και αυτό γιατί έβλεπαν πως μέσα από την ύπαρξη των μοναστηριών έμενε άσβεστη η φλόγα της χριστιανοσύνης.

ΤΑ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΛΑΧΙΑΣ

Αξίζει στο σημείο αυτό να εξηγήσουμε το σκεπτικό πως τα μοναστήρια στην Βλαχία και την Μολδαβία μετατράπηκαν σε μετόχια Μονών που είχαν έδρα την Ελλάδα. Στοιχεία που μνημονεύει ο Βασίλειος Δήμου στο σχετικό βιβλίο του.
Μετά την πτώση λοιπόν του Βυζαντίου και την γενική οθωμανική κατάκτηση στην Ανατολή, η οικονομική κατάσταση της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας περιέπεσε σε σοβαρή κρίση. Η Οθωμανική Κυβέρνηση δεν ενίσχυε και δεν παρείχε τα μέσα συντηρήσεως στις ορθόδοξες Κοινότητας, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η ανάγκη εξεύρεσης πόρων. Στην κατεύθυνση αυτή βοήθησαν υλικά ευσεβείς χριστιανοί. Έτσι άλλοι ίδρυσαν σωματεία και αδελφότητες και άλλοι έκτιζαν μοναστήρια τα οποία επροίκιζαν με κινητή και ακίνητη περιουσία.
Στο πνεύμα αυτό της εποχής κινήθηκαν κάποιοι πλούσιοι και κάποιοι ηγεμόνες στις περιοχές της Βλαχία και της Μολδαβίας. Πολύ δε περισσότερο κάποιοι Έλληνες Χριστιανοί που είχαν εγκατασταθεί εκεί και οι οποίοι προέβησαν στην ανέγερση πολλών εκκλησιών και μοναστηριών τα οποία στην συνέχεια αφιέρωναν εις τους Αγίους Τόπους. Άγιοι τόποι ονομαζόταν τότε οι τέσσερις έδρες ορθόδοξων πατριαρχείων. Της Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, καθώς και πολλά εκκλησιαστικά σωματεία ελληνικής εθνικότητας στις τουρκοκρατούμενες περιοχές.
Ιδιαίτερα από τον ΙΕ αιώνα τα Ορθόδοξα Πατριαρχεία της Ανατολής, απέκτησαν στην Βλαχία και την Μολδαβία μεγάλο αριθμό μοναστηριών και εκκλησιών. Τα ιερά αυτά ιδρύματα στηριζόταν σε ειδικές πράξεις αφιερώσεως και ονομαζόταν ως εκ τούτου «αφιερωματικαί μοναί». Τα δε αφιερωματικά έγγραφα έγραφαν σαφώς τον σκοπό της ιδρύσεως και της αφιέρωσης.
Σύμφωνα με τα αφιερωματικά έγγραφα η διοίκηση των Γραικικών Μοναστηριών ήταν εμπιστευμένη στους Έλληνες ηγούμενους οι οποίοι όφειλαν να τηρούν όλες τις καθορισμένες από τους κτήτορες μοναστηριακές διατάξεις.
Ο τρόπος διοίκησης των μοναστηριών το πρώτο χρονικό διάστημα ήταν σωστός. Δεν βοηθούσαν μόνον τις Μονές που βρισκόταν στην Ελλάδα αλλά, πολλές φορές βοηθούσαν ηθικά και οικονομικά το Ρουμανικό κράτος. Για τον λόγο αυτό οι κατά καιρούς ηγεμόνες σεβάστηκαν τα δίκαια των μοναστηριών και με επίσημα έγγραφα επικύρωσαν τις περιουσίες αυτών, χωρίς να αναμειχθούν τα πρώτα τετρακόσια χρόνια στην διαχείριση των Γραικομοναστηριακών κτημάτων.
Η κατάσταση αυτή διεκόπη κατά την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Ο ελληνικός κλήρος στην Ρουμανία κατηγορήθηκε ως ταραχοποιός και υποκινητής επαναστάσεων κατά της Πύλης. Για τον λόγο αυτό και εκδιώχτηκε με αυτοκρατορικό φιρμάνι από τα μοναστήρια που βρισκόταν στις Ρουμανικές Ηγεμονίες.
Τον Ιούνιο του 1827 οι εκδιωχθέντες Έλληνες κληρικοί με αυτοκρατορικό Χατί-Σερίφ (διάταγμα) ανακλήθηκαν και εγκαταστάθηκαν εις τας Μονάς αυτών, η δε ηγεμονική κυβέρνηση παρέδωσαν σ΄ αυτούς τον απολογισμό της εξαετούς διαχείρισης.
Θα πρέπει να σημειώσουμε αυτό το σημαντικό γεγονός το οποίο θα μας φανεί χρησιμότατο για να δικαιολογήσουμε κάποια γεγονότα τα οποία μνημονεύω στην συνέχεια. Θα πρέπει από τώρα λοιπόν να γνωρίζουμε ότι για έξη χρόνια η Μονή Πατέρων δεν έπαιρνε οικονομική ενίσχυση, γεγονός που δημιούργησε σοβαρό πρόβλημα, σε βαθμό που ο μητροπολίτης Ιωαννίνων Βενέδικτος, έφθασε, να το πουλήσει σε αλβανούς για έντεκα χρόνια, κάπου στα 1826-1828.
Το δεύτερο στοιχείο που θα πρέπει να κρατήσουμε από την παραπάνω εξέλιξη, έχει να κάνει με τον διορισμό ηγουμένου στην Μίσλα. Ένας διορισμός που έγινε με πλαστά έγγραφα, όπως καταγγέλλει στις επιστολές του ο ηγούμενος της Μονής Πατέρων Κλήμης.
Έτσι λοιπόν το μοναστήρι αποκτά σιγά- σιγά περιουσία. Γίνεται ένα από τα πιο πλούσια στην Ήπειρο με σημαντική θρησκευτική, πνευματική και οικονομική συνεισφορά για την ευρύτερη περιοχή. Αυτό όμως δεν συμβαίνει καθ΄ όλη την ιστορική του διαδρομή. Υπήρχαν χρονικά διαστήματα στα οποία η Μονή αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα. Και αυτό γιατί βρέθηκαν, δυστυχώς, ηγούμενοι οι οποίοι κάθε άλλο παρά διακρινόταν για την ιεροσύνη τους.
Κάτι ανάλογο συνέβαινε και στα μετόχια:
«...Υπήρξαν σποραδικά περίοδοι που οι ηγούμενοι των μετοχίων αυτών ήσαν ασυνείδητοι, κοσμικοί και σπάταλοι. Δεν πειθαρχούσαν στις διαταγές των ηγουμένων του Αηλιά και των Πατέρων, όπως είχαν καθήκον, αλλά σπαταλούσαν τα εισοδήματά τους για ιδιωτικούς σκοπούς...» αναφέρει ο Βασίλειος Οικονόμου και προσθέτει:
«Τούτο συνέβη περί τα 1759 και 1797 οπότε τα δύο αυτά μοναστήρια, υπέφεραν οικονομικά, χρεώθηκαν και φυτοζωούσαν...»
Ο Λαμπρίδης στην ενότητα «παραγνώρισις του σκοπού της ιδρύσεως των εν Βλαχία Μονών» στο κεφάλαιο «Ιερά εν Ηπείρω Σκηνώματα εξ αλλοδαπής δωρεών τυχόντα» του έργου του ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ καταγράφει μια σειρά από παρατυπίες που είχαν γίνει κατά καιρούς σε βάρος της περιουσίας του μοναστηριού. Η απόδοση του κειμένου σε ελεύθερη μετάφραση:
«...Κύριος σκοπός της σύστασης και προικοδότησης των εν Βλαχία Μονών, ήταν η περίθαλψη των μονών της Ηπείρου. Διότι ιδρυτές και κτήτορες δώρισαν αυτές σε μερικές εκκλησίες της Ηπείρου, όπως μπορεί κανείς να συμπεράνει από την διαθήκη των Ιωαννικίου, του Παγούνη, του Πατριαρχικού γράμματος του Διονυσίου τετάρτου, αλλά και από τους ηγεμόνες Δούκαν και Κωνσταντίνον Βασσαράβα.

Στην διαθήκη σημείωναν πως οι εν Ηπείρω ηγούμενοι, θα πρέπει να στέλνουν κατά καιρούς στην Βλαχία, άξιους μοναχούς οι οποίοι θα γινόταν ηγούμενοι, με σκοπό να εισπράττουν ανελλιπώς τα έσοδα αυτών, να διατηρούν αξιοπρεπώς τα εκεί μετόχια, να τα επισκευάζουν, να τα συντηρούν και αυτά που περισσεύουν μετά φόβον Θεού να τα στέλνουν στις δικαιούχες μονές, χωρίς να σφετερίζονται την περιουσία.
Αλλά
συνεχίζει ο Λαμπρίδης, κάποιοι ηγούμενοι, τόσο στις μονές της Ηπείρου, όσο και της Βλαχίας, χρησιμοποιώντας προφάσεις και μύριας αφορμάς, παραγνώρισαν τον σκοπό και κράτησαν παράνομα τα έσοδα...»
Γύρω στα 1828 γίνεται μια προσπάθεια να αντιμετωπισθεί το μεγάλο πρόβλημα. Υπήρξε η εκτίμηση ότι το κακό φαινόμενο της κακοδιαχείρισης, θα μπορούσε, αν όχι να εκμηδενισθεί τουλάχιστον να περιορισθεί, με την καθιέρωση ελέγχου στον τρόπο διορισμού των ηγουμένων στα μετόχια.
Ο Βασίλειος Δήμου στην διατριβή του με τίτλο Η ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ ΓΚΟΥΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΙΣ ΒΛΑΧΙΑΝ ΜΕΤΟΧΙΑ ΑΥΤΗΣ ΒΑΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΥΠΟΛΕΩΣ, η οποία δημοσιεύτηκε το 1983, στην σελίδα 255 και στο κεφάλαιο που κάνει λόγο για την διοίκηση και την διαχείριση των μοναστηριακών μετοχίων υπό των ηγουμένων αυτών, σημειώνει σχετικά με την διαδικασία ορισμού των ηγουμένων στα μετόχια της Βλαχίας:
«...
Δια τούτο οι ηγούμενοι των Μοναστηριακών μετοχίων εγένοντο το πρώτον γνωστοί εις το Οικουμενικόν Πατριαρχείον, επεκυρώνετο υπ’ αυτού η ηγουμενία των και εν συνεχεία εφοδιαζόμενοι δια των προς τούτο απαιτουμενων συστατικών γραμμάτων απήρχοντο εις την Βλαχίαν, όπου ανελάμβανον την ηγουμενίαν και διοίκησιν των Ιερών Μοναστηρίων..
Ο Βασίλειος Δήμου κάνει γνωστή την διαδικασία αυτή στηριζόμενος σε φιρμάνι του Σουλτάνου Μαχμούτ, το οποίο απευθύνεται στον Ηγεμόνα της Βλαχίας. Ένα κείμενο-διαταγή που απεστάλη το 1828 και αναφέρει τα εξής:
«...
Διατάττω ίνα τα εν τη ρηθείση Ηγεμονία κείμενα και ανέκαθεν υπό των Ρωμαίων καλογήρων κατεχόμενα και διοικούντα ειρημένα μοναστήρια και τα τούτοις αφιερωμένα κτήματα κατέχονται τουντέφθεν και διοικώνται υπό καλογήρων οίτινες διορίζονται κατ΄ εκλογήν και επί εγγυήσει του Πατριάρχου και στέλλονται υπ’ αυτού...»
Μέχρι τότε οι διαχειριστές ηγούμενοι των μετοχίων επιλέγοντο από τας κυριάρχους Μονάς, χωρίς να απαιτείται η εγγύηση του Πατριαρχείου. Εκτός και αν το μοναστήρι ήταν Σταυροπήγιον. Υπαγόταν δηλαδή διοικητικά στο Πατριαρχείο.
Αυτό δυστυχώς το μέτρο δεν αλλάζει τα πράγματα σε ότι αφορά την κακοδιαχείριση των περιουσιών στην Βλαχία. Το φαινόμενο συνεχίστηκε και μετά την παρέμβαση του Πατριαρχείου για την επικύρωση του ηγουμένου. Αν και σε μερικές περιπτώσεις περιεπλάκει περισσότερο, όπως θα διαπιστώσουμε στην συνέχεια. Περιεπλάκει γιατί το Πατριαρχείο δεν στάθηκε μόνο στην εγγύηση. Ήθελε να επιβάλει και τους δικούς του ανθρώπους-καλογέρους, όπως συνέβη στο μετόχιο Μίσλας της Μονής Πατέρων. Ο Αθανάσιος Ψαλίδας στην ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ ΗΠΕΙΡΟΥ ΚΑΙ ΑΛΒΑΝΙΑΣ αφού χαρακτηρίζει τα δύο μοναστήρια μεγάλα και πλούσια υπογραμμίζει:
«Αλλά τι ωφελούν το Γένος, όπου κατατρώγουν τόσα εισοδήματα πολλά ολίγοι καλόγηροι αμαθείς και κακότροποι;»
Είναι γραμμένο ότι κάποιος παπα-Στέργιος από το Τσερνέση, (Ελατοχώρι Ζαγορίου σήμερα) μέχρι και λαμπάδες από το ιερό σκήνωμα του Σαρανταρίου έκλεψε.
Το έτος 1757 μ.χ. η κατάσταση έφθασε στο απροχώρητο. Τα δύο μοναστήρια κινδύνευαν άμεσα από τα χρέη τους και τις υποχρεώσεις τους. Τα μετόχια στην Βλαχία και την Ρωσία, έπαψαν να στέλνουν οικονομική ενίσχυση κατασπαταλώντας την περιουσία. Βρέθηκαν έτσι σε αδιέξοδο.
Ζήτησαν τότε την βοήθεια των γιαννιωτών. Αυτοί για να τα συνδράμουν, υποχρέωσαν και τα δύο μοναστήρια με Πατριαρχικό σιγίλιο (είδος συμβολαίου), να βοηθήσουν οικονομικά την σχολή Γκιούμα που λειτουργούσε στα Γιάννινα, όταν, μετά την παρέμβασή τους, λύνονταν τα προβλήματα και θα ερχόταν πάλι, κανονικά η οικονομικά βοήθεια από τα μετόχια της Βλαχίας. Οι Ιωαννίτες έχοντας δύναμη και πολλές γνωριμίες, μερίμνησαν να εκδοθούν τα σιγίλια, απήλλαξαν αυτές από τα χρέη τους και στην συνέχεια ενήργησαν για την αποκατάσταση της τακτικής οικονομικής ενίσχυσης των μονών, από τα έσοδα των μετοχίων που είχαν στην Βλαχία.
Προσωρινά τα πράγματα διορθώθηκαν. Έγιναν οι απαραίτητες ενέργειες και τα χρήματα από τα μετόχια άρχισαν να φθάνουν και πάλι κανονικά στα δύο μοναστήρια. Όμως από τα ποσά αυτά ήταν πια υποχρεωμένοι να δίνουν ένα μέρος υπέρ της σχολής Γκιούμα στα Γιάννινα. Μια σχολή που είχε ιδρυθεί το 1676 μ.χ. και είχε ονομαστεί «
η πρώτη σχολή των Ιωαννίνων» εξ αιτίας των πολλών χρημάτων που άφησε για την λειτουργία της ο γιαννιώτης έμπορος στην Βενετία Εμμανουήλ Γκιούμας, όπως αναφέρει στον βιβλίο του για την ΖΩΣΙΜΑΙΑ ΣΧΟΛΗ ο Σπύρος Εργολάβος.
Το κακό όμως δεν σταματάει ολότελα. Κατά καιρούς κάποιοι ηγούμενοι παρακρατούσαν και κατασπαταλούσαν την περιουσία του μοναστηριού. Από το έτος 1828 μ.χ. και μετά, το κακό παράγινε.
Σημειώνει για την συγκεκριμένη χρονική περίοδο ο Λαμπρίδης:
«...Επειδή οι υποτακτικοί στην Βλαχία καταπατούσαν από το 1828 και μετά πολύ περισσότερο τις υποχρεώσεις τους προς τις κυριαρχούσες μονές, παρά την Ζίτσαν, στέλνοντας μόνον θυμιατήρια, μερικά σκεύη, άμφια και μερικούς ημίονους, με την προτροπή του μητροπολίτη Βενέδικτου, οι ηγούμενοι των μοναστηριών και οι Ιωαννίτες, (οι οποίοι, όπως αναφέραμε, από το 1757 μ.χ. ακόμη, ήταν ουσιαστικά «συνεταίροι» στα χρήματα που ερχόταν από την Βλαχία, για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω), ζήτησαν την βοήθεια του Αλέξιου Παπάζογλου από το Ζαγόρι για να θεραπεύσουν το κακό..."
(
Από τις επιστολές του Κλήμεντα δεν προκύπτει ότι η Μονή Πατέρων βοηθήθηκε από τον Ζαγορίσιο Παπάζογλου.
Αντίθετα τέτοιο όνομα δεν αναφέρεται πουθενά. Αναφέρονται ονόματα άλλων αρχόντων, όπως για παράδειγμα του Κωνσταντίνου Μπρούζου από το Καπέσοβο Ζαγορίου, που διέμεινε στην Κωνσταντινούπολη ήταν τραπεζίτης είχε υψηλές γνωριμίες και από τον οποίο ζητήθηκε η βοήθεια εκ μέρους του μοναστηριού
).
Μη έχοντας και πάλι άλλη επιλογή οι δύο μονές, συνεχίζει ο Λαμπρίδης, δέχτηκαν υποχρεωτικά την πρόταση.
Τα έσοδα αυξήθηκαν κατακόρυφα, έστω και αν τα δύο μοναστήρια έπρεπε να δίνουν τώρα μερίδιο τόσο στους Ιωαννίτες για την σχολή Γκιούμα, όσο και για το Ζαγόρι. Το 1832 μ.χ. από την εκμίσθωση των ακινήτων τα έσοδα των δύο μοναστηριών έφθασαν τα 10.000 φλωριά. Το 1856 έφθασαν τα 15.000 φλωριά και το 1862 τα 30.000 φλωριά το χρόνο.

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΧΡΟΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ


Στα 1828 το μοναστήρι βρίσκεται σε οικονομικό αδιέξοδο σε σημείο που πωλήθηκε. Ένα σημαντικό γεγονός το οποίο δεν αναφέρει ο Λαμπρίδης, ίσως γιατί δεν το γνώριζε. Μια κατάσταση η οποία είχε αρχίσει πολλά χρόνια νωρίτερα. Έχω ήδη αναφέρει ότι δύο επιστολές ηγουμένων, καταγράφουν την κατάσταση που επικρατούσε μια χρονική περίοδο στα δύο πιο σημαντικά μετόχια της μονής στην Βλαχία. Του ΣΑΡΑΝΤΑΡΙΟΥ και της ΜΙΣΛΑΣ. Επιστολές γραμμένες το 1808 και τις χρονιές 1830, 1831, 1832. Συνολικά λοιπόν βρήκα 25 επιστολές με κάποια ημιτελή κείμενα με την μορφή σημειώσεων περισσότερο. Από αυτές, οι πιο πολλές, αναφέρονται σε γεγονότα που καλύπτουν το χρονικό διάστημα από 20 Οκτωβρίου 1830 μέχρι και 28 Απριλίου 1832. Διαβάζοντας λοιπόν κανείς αυτές τις επιστολές διαπιστώνει την αλήθεια των πληροφοριών που δημοσίευσαν οι ιστορικοί οι οποίοι ασχολήθηκαν αποσπασματικά με το Μοναστήρι και οι οποίες αφορούν την κακοδιαχείριση που είχαν τα μετόχια στην Βλαχία, αλλά και την άσχημη οικονομική κατάσταση που περιέπεσε η Μονή των Πατέρων λίγο μετά το 1800 μ.χ. Μέσα από τις επιστολές μαθαίνουμε πια κάποια ιστορικά στοιχεία. Το ένα αφορά το γεγονός ότι το μοναστήρι με βασιλικό φιρμάνι και Πατριαρχικό σιγίλιο ορίστηκε ΣΤΑΥΡΟΠΗΓΙΑΚΟ. Αυτό σημαίνει ότι προστατευόταν από το Πατριαρχείο και όχι από την μητρόπολη, στα γεωγραφικά όρια της οποίας βρισκόταν. Διοικητικά δηλαδή έδινε λόγο μόνο στο πατριαρχείο και καμιά σχέση δεν είχε με την μητρόπολη. Το δεύτερο μεγάλο γεγονός που γίνεται γνωστό μέσα από τις επιστολές, είναι ότι το μοναστήρι στο χρονικό διάστημα μεταξύ 1826-1828 πωλήθηκε από τον τότε μητροπολίτη Ιωαννίνων Βενέδικτο, σε αλβανούς, για έντεκα χρόνια. Σαν δικαιολογία της πώλησης αναφέρονται τα υπέρογκα χρέη που είχε το μοναστήρι. Ωστόσο κι εφ΄ όσον το περιεχόμενο των επιστολών που βρέθηκαν καταγράφει την αλήθεια, δεν ήταν μόνο τα χρέη που υποχρέωσαν τον Βενέδικτο να πωλήσει το μοναστήρι. Ήταν και τα ίδια οφέλη που ήθελαν να αποκομίσουν κάποιοι γιαννιώτες, μεταξύ των οποίων και ο μητροπολίτης, ο οποίος φέρετε να πήρε 15.000 γρόσια και κατακράτησε ασήμι και άλλα τιμαλφή- αφιερώματα. Μάλιστα μια επιστολή κατονομάζει κάποιον Δημήτριο Δρόσο ο οποίος πήρε μεσιτικά από τον Βενέδικτο και ο οποίος «ενδιαφερόταν» για την περιουσία του μοναστηριού. Από την κατάσταση των πωληθέντων αντικειμένων, που εμφανίζεται στην ίδια επιστολή, μπορεί να επιβεβαιώσει κανείς, ότι το μοναστήρι ήταν σε κάποιες χρονικές περιόδους πλούσιο. Για παράδειγμα μεταξύ των αντικειμένων που εκποιήθηκαν ήταν ένας μαλαματένιος σταυρός, αφιέρωμα της Βασιλεύουσας Αικατερίνης. Οι αλβανοί κράτησαν και εκμεταλλεύτηκαν το μοναστήρι τέσσερα χρόνια. Μέχρι τον Μάρτιο του 1831, οπότε με συνεχείς προσπάθειες του ηγούμενου Κλήμεντα, την βοήθεια του Πατριαρχείου αλλά και του ζαγορίσιου άρχοντα στην Κων/πολη Κωνσταντίνου Μπρούζου, το χρέος προς τους αλβανούς πληρώθηκε και τα «μούλκια» του μοναστηριού ελευθερώθηκαν. Στο χρονικό διάστημα που το μοναστήρι βρισκόταν υπό την κατοχή των αλβανών η εκκλησία είχε μετατραπεί σε αποθήκη και αχυρώνα. «...Αυτόθι η εκκλησία του μοναστηριού είναι γιομάτη από ζαϊρέδες, βουτύρατα, τυριά κρασιά και του εξής. Έχει τέσσερα χρόνια χωρίς λειτουργία και χωρίς κερί καθόλου...» τονίζεται σε μια από τις επιστολές.
Άλλες πληροφορίες που βγαίνουν από τις επιστολές, έχουν να κάνουν με την διαχείριση κύρια του μετοχίου της Μίσλας. Από το 1808 ακόμη ο τότε ηγούμενος των Πατέρων Αγάπιος επισημαίνει σε επιστολή του:

«... λαμβάνοντας το θάρρος να αναφέρω δια τον Κωνστάντιον Μισλιάνον οπού δεν έμεινεν εις την συμφωνίαν και υπόσχεσιν οπού είχαμε προς ημάς ο οποίος ου μόνον δεν έστειλε εις το εδώ μοναστήριον άρχι του νύν (έτους) ιδέ παραμικράν βοήθειαν ως υπόσχετο, αλλ΄ έτι κατακρατεί και το συμφωνηθέν (ποσό) ετησίως ικανών ετών προφασιζόμενος των τούτου αποστολήν και αναβολήν και αναβάλλει διαφόρως...»
Πολύ απλά ο Αγάπιος καταγγέλει κάποιον Μισλιάνον επίτροπο, ηγούμενο ή διαχειριστή των μετοχίων (δεν το προσδιορίζει) ότι χρόνια έχει να στείλει το ετήσιο συμφωνηθέν ποσό. Και σαν να μην έφθανε αυτό, ο συγκεκριμένος (Μισλιάνος) προχώρησε και στην κατασκευή πλαστής σφραγίδας του μοναστηρίου των Πατέρων για να αποφεύγει τον έλεγχο. Να δούμε όμως και κάποιες ακόμη βασικές επισημάνσεις, από τις επιστολές που δημοσιεύουμε στην συνέχεια οι οποίες θα βοηθήσουν τον αναγνώστη στην κατανόηση του θέματος. Το μεγαλύτερο πρόβλημα κακής διαχείρισης - στο χρονικό διάστημα που αναφέρονται οι επιστολές - παρουσιαζόταν στο Μετόχιο της Μίσλας που βρισκόταν στην περιοχή Τζιώρας και ήταν αφιερωμένο στην Αγία Τριάδα, ενώ το μετόχια του Σαρανταρίου ήταν αφιερωμένο στην Κοίμηση της Θεοτόκου, όπως άλλωστε και η Μονή των Πατέρων. Ηγούμενος είχε τοποθετηθεί στην Μίσλα κάποιος παπα-Νικόλας χωρίς όμως να είχε την έγκριση της κυρίαρχης μονής, ο οποίος «...κατέτρωγε χρόνια την περιουσία του μοναστηρίου μας...» όπως αναφέρει σε πολλές επιστολές του ο Κλήμεντας. Μάλιστα ο Κλήμεντας υποστηρίζει ότι ο παπα-Νικόλας ορίστηκε ηγούμενος με πλαστά έγγραφα και αποφάσεις. «... εμείς δεν τον εγνωρίζομε και δεν τον θέλομε...» επιμένει σε κάθε επιστολή του ο Κλήμεντας. Ωστόσο φαίνεται πως ο παπα-Νικόλας είχε γερές πλάτες και η εκδίωξή του ήταν δύσκολη υπόθεση. Τελικά μέσα από τις επιστολές που βρήκαμε δεν μαθαίνουμε αν διώχτηκε η όχι από την Μίσλα.
Χρονικά η τοποθέτηση του παπα-Νικόλα στην Μίσλα συμπίπτει με την απόφαση του σουλτάνου να επιτρέψει την επιστροφή των ελλήνων μοναχών και την δυνατότητά τους να διοικήσουν και πάλι τα μοναστήρια στην Βλαχία. Θυμίζουμε ότι το 1821, με την έκρηξη της Ελληνικής επανάστασης, οι έλληνες καλόγεροι εκδιώχτηκαν, γιατί κατηγορήθηκαν ότι υποκινούν την εξέγερση. Επέστρεψαν όμως και πάλι στα 1827 με την έκδοση Χατί-Σερίφ (σουλτανικό διάταγμα).
Φαίνεται ότι με βάση αυτή την απόφαση, πιθανώς το Πατριαρχείο, ορίζει νέους ηγουμένους στα εν Βλαχία ευρισκόμενα μετόχια των ηπειρωτικών μονών, χωρίς να ερωτηθούν οι εδώ ηγούμενοι. Ένας ορισμός που γίνεται ...παράνομα, αφού δεν υπήρχε η έγκριση των κυρίαρχων μονών και η έκδοση του απαραίτητου συστατικού-εγκριτικού εγγράφου. Γι’ αυτό ο Κλήμεντας υποστηρίζει ότι ο παπα-Νικόλας βρίσκεται ηγούμενος στην Μίσλα με πλαστά έγγραφα. Πληροφοριών συνέχεια και φαίνεται μια προσπάθεια των γιαννιωτών να μετατραπεί το μοναστήρι των Πατέρων από Σταυροπηγιακό σε ενοριακό. Να υπαχθεί δηλαδή στην μητρόπολη των Ιωαννίνων, γιατί έτσι θα ήταν πιο εύκολο σ΄ αυτούς να το ελέγξουν. Το ευτύχημα είναι ότι στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο που εκδηλώνονται οι επιθυμίες των γιαννιωτών, μητροπολίτης Ιωαννίνων βρισκόταν ο Ιωακείμ, που έβλεπε με συμπάθεια τη Μονή Πατέρων. Ίσως η ενέργεια του προκατόχου του Βενέδικτου, να το πωλήσει, λειτούργησε αποφασιστικά στην νέα δοκιμασία που ήθελαν να βάλουν την Μονή.

ΟΙ ΚΡΟΥΝΟΙ ΣΤΑΜΑΤΗΣΑΝ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ


Σχεδόν ταυτόχρονα, από το 1862 ακόμη τα εισοδήματα από τα μετόχια της Ρωσίας κατακρατούνται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο, το οποίο έστελνε μόνο 50 ναπολεόντεια και αυτά κάθε τρία χρόνια. Ακόμη όμως και αυτή η ελάχιστη οικονομική ενίσχυση σταμάτησε από το Πατριαρχείο στα 1890 μ.χ. Από τότε αρχίζει η παρακμή. Το πάλαι ποτέ πλούσιο και σημαντικό μοναστήρι, που στα 1807μ.χ.- όπως αναφέρει ο Πουκεβίλ -είχε 25 μοναχούς, έσβηνε και ερήμωνε.
Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα του Βασίλη Οικονόμου για τον επίλογο μιας ένδοξης ιστορίας, όπως αυτή του Μοναστηριού των Πατέρων:
«... Υπαίτιοι για το κατάντημα αυτό είναι οι τελευταίοι του ηγούμενοι, γιατί το μοναστήρι αυτό μπορούσε να κρατηθεί πολύ καλά με τους τοπικούς πόρους οι οποίοι ήταν υπεραρκετοί. Αλλά αυτοί συνηθισμένοι στην χλιδή και στην σπατάλη καθώς και στην ηγεμονική ζωή που ζούσαν όταν το μοναστήρι είχε εξωτερικούς πόρους, δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν στις καινούργιες οικονομικές συνθήκες και εξανέμισαν και τους τοπικούς πόρους σε σημείο που κατά το 1890 μ.χ. να μην είναι σε θέση να πληρώσει ακόμη και την μισθοδοσία ενός παπά για να λειτουργεί...»
Ήταν τόση και τέτοια η σπατάλη που ο ΑΡΑΒΑΝΤΙΝΟΣ στα 1856 γράφει:
«...Περί της σπουδαιότητος των μοναστηριών των Πατέρων και του Προφήτη Ηλιού εν Ζίτση απαιτείται εκτεταμένη ιδιαίτερη διατριβή εις κατάδειξιν πολλών αξιόποινων και αξιόμεμπτων πράξεων. Αναφέρομεν δε μόνον ενταύθα (σκοπεύοντες ίνα όσον ούπω συν Θεώ επιληφθώμεν την αμερόληπτον εξιστόρησιν της ιεροσυλίας), ότι του πρώτου ήτοι του των Πατέρων τα ήδη εκ βλαχίας διαβιβαζόμενα ελεύθερα εισοδήματα φθάνουσιν εις 6.000 ολλανδικά φλωρία τα Δε του Β’ εις 4.000...»
Ο Στέφανος Μπέττης στο θέμα αυτό προσθέτει πως από τα έσοδα των Μετοχίων της Βλαχιάς της μονής και του Προφήτη Ηλία Ζίτσας χτίστηκε το 1858-60 η εκκλησία του Αρχιμανδρειού στα Γιάννινα καθώς υπέρθυρη στην τελευταία αυτή επιγραφή, διαμνημονεύει.
Από πού άραγε να προέρχεται η παροιμιακή έκφραση.

«...Άκουσαν λάχανα στ΄ς Πατέρες κίνσαν μάνες και θυγατέρες...»
Και μόνον αυτά τα στοιχεία είναι αρκετά για να βγάλει κανείς τα συμπεράσματά του για το μέγεθος της κακής διαχείρισης που γινόταν στην Μονή των Πατέρων.
Κατά το 1910 μ.χ. πέθανε και ο τελευταίος ηγούμενος ονόματι Διονύσιος Καρώνης από την Ζίτσα. Από τότε κανείς πια καλόγερος δεν μόνασε. Η Μητρόπολη Ιωαννίνων διόρισε τον παπά του γειτονικού χωριού Κουτρουλάδες, (Σακελλαρικό σήμερα), ο οποίος μη έχοντας πόρους για να το συντηρήσει, το παραμέλησε αναγκαστικά, ώστε τα κελιά του να καταρρεύσουν κατά το 1915 μ.χ. και μόνο η εκκλησία να σώζεται μέχρι σήμερα.
Μετά την απαλλοτρίωση των μοναστηριακών κτημάτων το 1930μ.χ. η αγροτική έκταση μοιράστηκε στα γειτονικά χωριά Λίθινο και Σακελλαρικό. Στην δασική δε έκταση πήρε δικαίωμα ξύλευσης και η Ζίτσα.
Αυτό λοιπόν ήταν το τέλος για το μοναστήρι. Ευτυχώς όχι οριστικό, αφού σήμερα μπορεί να μην έχει τεράστια περιουσιακά στοιχεία, μπορεί να μην έχει μοναχούς, ασκητές και ηγεμόνες, έχει όμως μια πλούσια ιστορία. Είναι ένας θρύλος για την περιοχή μας.

Τον Ιούλιο του 1997 άρχισαν οι εργασίες αναστείλωσης.

Η ιερά μονή του Αγίου Αθανασίου Βαβουρίου

Αρχιμανδρίτης Ιωακείμ Βασιλάκος - ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΡΑΧΜΗ (( ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ  ΓΙΑ ΤΗΝ  ΕΥΓΕΝΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΟΝ ΦΩΤΩ  ΤΗΝ ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕ  ΜΕ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ ΣΑΣ ΣΕΒΑΣΜΙΟΤΑΤΕ ΙΣΟΣ ΤΑ  ΟΠΙΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ  ΚΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ  ΕΝΑ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΑΣ ΚΑΙ ΝΑ  ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΑ ΕΙΘΕ Ο ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ  ΘΕΟΣ  ΝΑ ΣΑΣ  ΔΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ  ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ. ))

 

 

Φωτογραφίες κλεμμένων αντικειμένων πολιτιστικών θησαυρών του νομού


Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ιωαννίνων, αναρτά στον ιστοχώρο της φωτογραφίες αντικειμένων και εικόνων, ιδιαίτερης πολιτιστικής αξίας, που έχουν κλαπεί από Ιερούς Ναούς και Μονές του Νομού. Όποιος τυχόν γνωρίζει κάτι, που μπορεί να βοηθήσει στην ανεύρεσή τους μπορεί να επικοινωνεί μαζί μας στο τηλέφωνο 2651364209 ή στο email nomarxis@nomioan.gr .



Ι.Μ. Αγ. Αποστόλων, Δερβίζιανα

Εικόνες

Ι.Μ. Ζωοδόχου Πηγής, Ανθοχωρίου Μετσόβου

Βημόθυρα

Ι.Μ. Κοίμησης Θεοτόκου, Ελαφότοπος

Εικόνες

Ι.Μ. Κοίμησης Θεοτόκου, Μακρίνο

Εικόνες

Ι.Μ. Κοιμήσεως Θεοτόκου, Βισικού Καλουτά

Εικόνες

Ι.Ν. Αγ. Αθανασίου, Κάτω Πεδινά

Εικόνες

Ι.Ν. Αγ. Αθανασίου, Πεδινά

Εικόνες

Ι.Ν. Αγ. Γεωργίου, Ελαφότοπος

Εικόνες

Ι.Ν. Αγ. Νικολάου, Ηλιοχώρι

Εικόνες

Ι.Ν. Γενεσίου Θεοτόκου, Δραμεσιοί

Εικόνες

Ι.Ν. Κοιμήσεως της Θεοτόκου, Κουκουλίου Ζαγορίου

Βημόθυρα

Εικόνες νάρθηκα καταγεγραμμένες από επιτροπή

Εικόνες- Κειμήλια ναού καταγεγραμμένες από 8η ΕΒΑ2008

Επιστύλιο

Σκεύη